Lettergrootte A A
Volg ons

Volg Marina, Heleen en Yvonne

Crisis

Een collega belt mij. Ze staat voor de deur van één van onze cliënten, maar er wordt niet open gedaan. Haar zoon gebeld, maar geen gehoor. Aangebeld bij de buurvrouw, maar zij heeft geen sleutel. Wat nu? Is ze met haar nicht weg? We maken ons zorgen, want mevrouw is een paar dagen eerder gevallen, waardoor zij moeilijk loopt. Zou ze opnieuw gevallen zijn? Mijn collega belt ook haar dochter, die op vakantie is. Ik probeer nogmaals de zoon te bellen en hij belt vrij snel daarna terug. We spreken af dat we samen naar haar toe gaan. We stappen samen een benauwd appartement binnen en kijken voorzichtig om het hoekje van de slaapkamerdeur: mevrouw slaapt. Zucht van opluchting. Het is inmiddels half 2 ‘s middags en het ziet ernaar uit dat mevrouw nog niet op is geweest. De zorgen zijn nog niet weggenomen. Mevrouw komt moeizaam overeind, helemaal klam van transpiratie. Nadat ze zo een tijdje heeft gezeten vertelt ze dat ze vannacht niet kon slapen door pijn in haar been, dat ze niet meer op kon staan van het toilet en daar dus heel lang heeft gezeten. Na een half uur lukt het haar alsnog om met hulp op te staan. Het kost haar zichtbaar veel pijn en moeite. Aangekomen bij de bank, maakt ze nog steeds een afwezige, suffe indruk en kijkt ongelovig naar de klok of dat het echt al middag is. Mevrouw is de laatste weken cognitief achteruit gegaan, is onregelmatiger gaan eten, een paar kilo afgevallen en heeft bedorven voedsel in de koelkast. Zij wilde geen zorguitbreiding. Zou zij gisterenavond wel gegeten en gedronken hebben? Vanmorgen in ieder geval niet en ze heeft veel vocht verloren met transpireren. Ik kan haar niet alleen achterlaten en zoon en schoondochter gaan vanavond op vakantie. Andere dochter is nog onderweg terug vanuit het zuiden. Ik deel mijn zorgen met de huisarts. Na enig aandringen komt zij die middag nog: geen breuken, maar wel een hele lage bloeddruk. De huisarts deelt mijn zorgen. Na overleg met zoon blijkt dat er vannacht niemand bij mevrouw kan blijven en we besluiten dat het dan een crisisopname moet worden. De huisarts moet snel verder, want er wachten nog veel patienten en ik mag mevrouw gaan inlichten. Ze reageert gelaten. Later op de fiets merk ik dat haar reactie veel indruk heeft gemaakt, wat een trieste situatie. Haar partner is 2 jaar geleden ook via een crisis opgenomen en nu overkomt haar hetzelfde. Hadden we dit kunnen voorkomen? Gelukkig zijn er op kantoor dan altijd een paar collega’s voor een luisterend oor, die je gevoel precies herkennen.

 

Meer weten over het vak van wijkverpleegkundige bij ZZG?

Loop eens mee met een wijkverpleegkundige. Mail naar info@werkenbijzzgzorggroep.nl

Bekijk hier de vacatures voor wijkverpleegkundige bij ZZG.

Lees hier meer blogs van wijkverpleegkundigen van ZZG.

 


Verhalen
08-05-2019
Wijkverpleegkundigen bij ZZG hebben een afwisselend en ...
12-02-2019
Als verzorgende 3IG maak je het verschil voor de cliënten. ...
11-02-2019
Bekijk video's en lees persoonlijke verhalen van ...
ZZG Zorggroep gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses. Meer informatie?
Sluiten