Lettergrootte A A
Volg ons

Volg Marina, Heleen en Yvonne

Hoe ging het verder?

 

Hoe ging het verder met de cliënt die ik beschreef in mijn vorige blog? Diagnose: dementieel beeld ten gevolge van alcoholmisbruik. Thuis wonen zonder zorg was geen optie meer.

Het duurt een paar weken voordat de zorg en begeleiding zo goed op elkaar is afgestemd, dat mevrouw naar huis kan.
Zoon heeft een huis gekocht in Wijchen, waar hij samen met zijn gezin en moeder wil gaan wonen. Schoondochter zal begeleiding gaan geven vanuit een PGB.
Na een tijdje merkt een verzorgende op dat mevrouw ‘s morgens haar medicijnen niet heeft ingenomen en we ontvangen een mail van een bezorgde begeleider, die zich afvraagt of mevrouw wel voldoende eet. Mevrouw lijkt afgevallen, zou ze vergeten te eten? Terwijl ik met begeleiders en wijkverpleegkundige overleg over uitbreiding van de zorg, krijg ik via via te horen dat mevrouw in het weekend in haar eigen huis is gebleven. Ze was grieperig en bij haar zoon was de kachel kapot. Mevrouw is met een ernstige hypo (laag bloedsuiker) in haar huis gevonden door haar schoondochter. Nu staan alle alarmbellen op rood.
Met haar zoon wordt afgesproken dat hij de wijkverpleging kan bellen als zijn moeder het weekend in haar eigen huis blijft. Dan kunnen de verzorgenden het zorgmoment van de avond laten doorlopen.
De begeleiding in de ochtend wordt uitgebreid, zodat mevrouw doordeweeks ondersteuning krijgt bij het ontbijt en herinnerd wordt aan het innemen van de medicijnen. Daarnaast zal er iedere avond iemand zijn die mevrouw aanstuurt in het nuttigen van de avondmaaltijd. Hierin wisselen de wijkverpleging en de begeleiding elkaar af.
Gelukkig kan de begeleiding en wijkverpleging nog voor het weekend worden uitgebreid en in het contact met haar zoon blijkt dat hij hier ook erg content mee is. Hij vindt mij een held.
Maandag zie ik dat ik een mail heb ontvangen van haar zoon: zaterdagnacht is zijn moeder opgenomen op de IC met ernstige benauwdheidsklachten (longontsteking?). Toen bleek dat de artsen niets meer voor haar konden doen, is palliatieve sedatie gestart.
Nog niet bekomen van de schrik, lees ik een nieuwe mail waarin hij schrijft dat zijn moeder al is overleden.
Ik had het deze lieve betrokken vrouw zo gegund om samen met haar geliefde zoon, schoondochter en kleinkinderen in één huis te wonen, in haar eigen dorp, zodat ze ook nog gewoon naar de dagopvang zou kunnen gaan. Ik ben er stil van.

Hester Gerritsen-van den Berg
Wijkverpleegkundige ZZG zorggroep


Verhalen
12-02-2019
Als verzorgende 3IG maak je het verschil voor de cliënten. ...
11-02-2019
Elke dag maken zij het verschil voor ouder wordende mensen. ...
ZZG Zorggroep gebruikt cookies om bepaalde voorkeuren te onthouden en vacatures af te stemmen op je interesses. Meer informatie?
Sluiten