Verpleegkundige in de wijk niveau 4
De eerste keer kijken cliënten altijd vreemd naar je. Ze willen helemaal geen thuiszorg, want ze leveren een stukje vrijheid in. O zo leuk, als ik ze dan na een kwartiertje hoor zeggen: ‘Komt u morgen weer?’ Naast verzorgende werkzaamheden en medische handelingen ben ik een aanspreekpunt voor collega’s. Ik onderhoud ook de contacten met huisartsen en kijk met een helicopterview. Dan gaat het erom: waar werken we naartoe bij een cliënt? Dat houd ik dan in de gaten.
Ik heb palliatieve zorg als specifiek aandachtsgebied. Dat geeft mijn werk iets extra’s. Er zijn veel meer specialisaties mogelijk, zoals COPD, hartfalen, Parkinson, CVA enz. Het contact met de collega’s geeft ook voldoening en het is fijn om ze op weg te helpen als ze vragen hebben.
Je komt ergens, de deur gaat open en je ziet direct van alles. Je maakt contact, observeert, schat in hoe het huis in elkaar zit, waar je de dingen vindt die je nodig hebt. Daarnaast is het belangrijk om je bewust te zijn van je opdracht. Waar gaat om bij deze cliënt? Wondzorg bijvoorbeeld waarbij je ervoor zorgt dat de wond goed geneest of iemand goed om leren gaan met een chronische kwaal of handicap. Het doel kan ook zijn een cliënt leren omgaan met het overlijden van een familielid. Het is zó divers.
- altijd met een glimlach bij cliënten binnenkomen
- werk en privé gescheiden houden, het gaat om kundigheid
- een relatie opbouwen met cliënten
- op collega’s vertrouwen
- kansen benutten om te verbreden en door te groeien
Er is altijd een stukje vrijheid. Je hebt een planning met bepaalde cliënten en een bepaalde tijdstoewijzing, maar daarbinnen kun je spelen met de mogelijkheden. Ik vind dat zelf heel plezierig, net als de afwisseling in de werkzaamheden en de verschillen tussen cliënten. Achter elke voordeur schuilt een eigen wereld.
